A Nation Salutes Him: કહેવાય છે કે સાચી દેશભક્તિ અને અડગ સંકલ્પ હોય તો નસીબ પણ સાથ આપે. સુરતમાં SVNIT ખાતે સિક્યુરિટી ગાર્ડ તરીકે ફરજ બજાવતા જીતેન્દ્રસિંહ રાઠોડ સાથે આવું જ બન્યું છે. વર્ષોથી શહીદ જવાનોની માહિતી એકત્ર કરી તેમની યાદને જીવંત રાખનાર આ સામાન્ય માનવીની અસાધારણ સેવાને વડાપ્રધાન કાર્યાલય (PMO)એ ઓળખ આપી છે. 26 જાન્યુઆરીની ગણતંત્ર દિવસ પરેડ માટે તેમને દિલ્હીનું વિશેષ આમંત્રણ મળ્યું છે.
A Nation Salutes Him: PMOનો ફોન અને ₹102નું બેંક બેલેન્સ
દસ દિવસ પહેલા PMOમાંથી જ્યારે જીતેન્દ્રસિંહને ફોન આવ્યો ત્યારે તેઓ એક લગ્ન પ્રસંગમાં સિક્યુરિટી ડ્યુટી પર હતા. તે સમયે તેમના બેંક ખાતામાં માત્ર ₹102 જ હતા. દિલ્હી જવાની આર્થિક ક્ષમતા ન હોવા છતાં તેમની નિષ્ઠા અને સેવા જોઈ PMO દ્વારા જીતેન્દ્રસિંહ અને તેમની પત્ની—બન્ને માટે ફ્લાઇટ ટિકિટ બુક કરવામાં આવી. બંને પ્રથમ વખત વિમાનમાં સફર કરીને ગણતંત્ર દિવસના સાક્ષી બનશે.
A Nation Salutes Him: 2 લાખથી વધુ શહીદ જવાનોની માહિતી—એક મિશન
જીતેન્દ્રસિંહ રાઠોડ છેલ્લા 26 વર્ષથી એક મિશન પર છે. પ્રથમ વિશ્વયુદ્ધથી લઈને કારગિલ અને 2026 સુધીના સમયગાળામાં શહીદ થયેલા 2 લાખથી વધુ જવાનોની વિગતો તેમણે એકત્ર કરી છે. માહિતી સાથે સાથે હજારો શહીદ પરિવારોને તેમણે પોસ્ટકાર્ડ લખીને પોતાની સંવેદના વ્યક્ત કરી છે. તેમની આ નિઃસ્વાર્થ સેવા અંગે વડાપ્રધાન નરેન્દ્ર મોદીએ પાંચ મહિના પહેલા ‘મન કી બાત’ કાર્યક્રમમાં પણ નોંધ લીધી હતી.
A Nation Salutes Him: શહીદ સ્મારક હોલનું સપનું
જીતેન્દ્રસિંહનું લક્ષ્ય માત્ર માહિતી સંગ્રહ સુધી સીમિત નથી. તેઓ આ ધરોહરને એક ભવ્ય ‘શહીદ સ્મારક હોલ’નું સ્વરૂપ આપવા માંગે છે—જે ગુજરાત માટે બીજા ‘સ્ટેચ્યુ ઓફ યુનિટી’ સમાન બની શકે. આવનારી પેઢીને સાચી રાષ્ટ્રભક્તિની પ્રેરણા મળે અને સરદાર પટેલ, સુભાષચંદ્ર બોઝ તથા ભગતસિંહ જેવા ક્રાંતિકારીઓની વિચારધારા જીવંત રહે—એ તેમનું સ્વપ્ન છે. તેઓ વડાપ્રધાન સાથેની મુલાકાતમાં આ પ્રસ્તાવ રજૂ કરશે.
ગામના શહીદોએ જગાવી ચિંગારી
રાજસ્થાનના ભરતપુર જિલ્લાના સૈનિક વિસ્તારમાં ઉછરેલા જીતેન્દ્રસિંહ કહે છે કે કારગિલ યુદ્ધ દરમિયાન તેમના ગામની આસપાસના 13-14 જવાનો શહીદ થયા હતા. તે સમયના સમાચાર વાંચતાં-વાંચતાં એક ઘટના તેમના જીવનની દિશા બદલી ગઈ—નાગોર જિલ્લાના સિપાહી અર્જુન રામ બસવાણા (4થી જાટ રેજિમેન્ટ) શહીદ થયા ત્યારે તેમના પિતાના શબ્દો—“દીકરો ગયો તો શું થયું, વતન તો સલામત છે”—એ શબ્દોએ રાષ્ટ્રભક્તિનું બીજ વાવ્યું.
15 પૈસાના પોસ્ટકાર્ડથી શરૂ થયેલી સફર
જીતેન્દ્રસિંહ જણાવે છે કે મોબાઈલ યુગ પહેલાં તેઓ 15 પૈસાના પોસ્ટકાર્ડ દ્વારા શહીદ પરિવારોને પત્રો લખતા. એક શહીદ જવાનનો છેલ્લો પત્ર ઘરે પહોંચે અને પછી પરિવાર એકલો ન પડી જાય—એ ભાવનાથી તેમણે પ્રણ લીધો કે શહીદ પરિવાર સુધી તેમની સંવેદના સતત પહોંચતી રહેશે.
આંકડાઓમાં વિરાટ સંગ્રહ
જીતેન્દ્રસિંહ પાસે કુલ 2.7 લાખ શહીદ જવાનોની માહિતી છે. તેમાં પ્રથમ વિશ્વયુદ્ધના 76,000, બીજા વિશ્વયુદ્ધ (1939–1945)ના 80,001 અને 1947 પછીના સ્વતંત્ર ભારતના આશરે 25,000 શહીદોની વિગતો સામેલ છે. BSF, CRPF, આસામ રાઇફલ્સ સહિત અન્ય સશસ્ત્ર દળોના શહીદો પણ તેમાં સમાવિષ્ટ છે. તેમના સંગ્રહમાં 24,300 શહીદોના ફોટા અને લગભગ 300 મૂર્તિઓ પણ છે.
‘મન કી બાત’ પછી ઓળખ
‘મન કી બાત’માં ઉલ્લેખ બાદ દેશભરમાં લોકો તેમને ઓળખવા લાગ્યા. તાજેતરમાં એક ભંગારની દુકાનેથી શહીદોના ફોટા રાખવા લોખંડની પેટી લેવા ગયા ત્યારે દુકાનદારે ઓળખીને પૈસા લેવાનો ઇનકાર કર્યો—આ ઘટના સમાજમાં એકતાનો સુંદર સંદેશ આપે છે.
જીવનભરની યાદગાર પળ
26 જાન્યુઆરીની પરેડ અંગે જીતેન્દ્રસિંહ કહે છે—“મારે માટે એફિલ ટાવર કરતાં રાજપથ પરની પરેડ વધુ મહત્વની છે. મારું જીવન શહીદો સાથે જોડાયેલું છે.” પ્રથમ વખત પ્લેનમાં બેસીને, પત્ની સાથે રાષ્ટ્રની સૌથી મોટી પરેડ જોવી—આ પળ તેમની જીવનભરની યાદ બની રહેશે.
આ પણ વાંચો :Padma Awards ગુજરાતના 3 ગૌરવને પદ્મશ્રી, કલા અને સામાજિક ક્ષેત્રે યોગદાનને મળ્યું રાષ્ટ્રીય સન્માન
